Project: Voorstellingen voor ouderen
School: Openbaar Zeister Lyceum, Zeist
Doel:
Een leuke middag voor ouderen, door optredens van verschillende groepen leerlingen.
Beschrijving project:
“Zal ik er nog ééntje spelen,” vraagt Eliane haar publiek, “of heeft u er genoeg van?” Nee, genoeg hebben de bewoners van Verpleegcentrum Bovenwegen er nog lang niet van. Zelfs niet na drie toegiften. Het gebeurt immers niet iedere dag dat leerlingen uit de eerste klas van het Openbaar Zeister Lyceum (OZL) muziek komen maken. Eliane speelt dwarsfluit en zij treedt op samen met Derk (piano), Tim (gitaar) en Mareille (ook dwarsfluit). Klasgenoot Friso praat de middag als volleerd presentator aan elkaar.
“Zal ik er nog ééntje spelen,” vraagt Eliane haar publiek, “of heeft u er genoeg van?” Nee, genoeg hebben de bewoners van Verpleegcentrum Bovenwegen er nog lang niet van. Zelfs niet na drie toegiften. Het gebeurt immers niet iedere dag dat leerlingen uit de eerste klas van het Openbaar Zeister Lyceum (OZL) muziek komen maken. Eliane speelt dwarsfluit en zij treedt op samen met Derk (piano), Tim (gitaar) en Mareille (ook dwarsfluit). Klasgenoot Friso praat de middag als volleerd presentator aan elkaar.
Creatieve invulling van de Maatschappelijke stage
Het optreden bij Bovenwegen doen deze leerlingen als invulling van hun maatschappelijke stage. Leerlingen uit drie eerste (expressie-)klassen hebben in groepjes onder leiding van dramadocent Martin de Graauw een aantal verschillende voorstellingen ingestudeerd voor ouderen. Zij hebben deze voorstellingen o.a. opgevoerd in verschillende huizen in Zeist en omgeving. Soms was het wel even zoeken naar de juiste vorm, want niet iedereen zit te wachten op ‘De nieuwe Uri Geller’. En de titel ‘Pimp je opa’ viel ook niet overal in de smaak. Gelukkig waren de reacties van de ouderen toch vooral positief.
Genieten van de jeugd
Dat gold dit keer in ieder geval voor de bewoners van Bovenwegen. “Ik vind hun muziek mooi, en ze zijn nog maar zo jong,” zegt een van de bewoners na afloop met een stralend gezicht. ‘Let it be’, speelt Derk, uit zijn hoofd. Gevolgd door Tim, die met zijn ingetogen gitaarspel menig bewoner ontroert. “Ik kon dat niet toen ik zo oud was,” zegt docent Martin trots. Later klink op de dwarsfluit ‘Killing me softly’. Zachtjes neuriën sommige toeschouwers mee, terwijl activiteitenbegeleider Klaas van Doorn tevreden toekijkt en terloops nog even een kussentje goed legt onder het been van een bewoonster.